Auteursarchief: Stefan Klingens

Over Stefan Klingens

Stefan Klingens is stadsgeograaf en Rotterdammer. Hij deed onderzoek naar het verplaatsingsgedrag onder woontorenbewoners. Daarnaast is hij geïnteresseerd in het vergroenen en verduurzamen van stedelijke leefomgevingen.

rtm xl woonvisie

Alternatieve Woonvisie Rotterdam

“Rotterdam kan het zich niet permitteren klein te denken”, stelde onze burgemeester Aboutaleb op de nieuwjaarsreceptie van Rotterdam Partners. Een rake uitspraak, waar RTM XL het volkomen mee eens is. Deze Alternatieve Woonvisie Rotterdam is dan ook een concretisering van deze uitspraak, want juist op woongebied kan Rotterdam het zich niet permitteren klein te denken. Door de oplevering van spraakmakende gebouwen zoals De Rotterdam, het nieuwe Centraal Station en de Markthal heeft Rotterdam zich nationaal maar zeker ook internationaal in de kijker gespeeld en is het imago van de stad sterk verbeterd. Die positieve flow moet Rotterdam omzetten in daden om de economie van de stad te versterken. Een uitmuntende woonstad zijn is daarin essentieel, maar op dat gebied valt er nog een wereld te winnen en een ambitieus beleid op dit vlak is dan ook meer dan ooit nodig om aansluiting te blijven houden met andere steden op het (inter)nationale speelveld.

In deze alternatieve Woonvisie geeft RTM XL haar visie op hoe de komende jaren het wonen in Rotterdam aantrekkelijker, leefbaarder en leuker gemaakt kan worden.

Lees verder

phoca_thumb_l_297 schets 1a4

Provada 2015: nieuwe plannen voor Rotterdam

Vandaag is de Provada van start gegaan, de jaarlijkse vastgoedbeurs die dit jaar van 2 t/m 4 juni in Amsterdam wordt gehouden. Hier worden diverse nieuwe projecten gepresenteerd en worden pitches gehouden voor nieuwe ontwikkelingen. RTM XL houdt je op de hoogte van de Rotterdamse ontwikkelingen die op de Provada bekend worden gemaakt.

Lees verder

Emmeloord

Zelfs in Emmeloord is de supermarkt langer open

Emmeloord en Rotterdam, het lijkt een wereld van verschil. Emmeloord telt net iets meer dan 25.000 inwoners, Rotterdam heeft er bijna 625.000. Ondanks dat Emmeloord hét voorzieningencentrum van de Noordoostpolder is, komt het dorpje niet verder dan één bibliotheek, een muziekschool, een mbo-school en een overdekt zwembad.

Toch is er een overeenkomst; het aantal supermarkten dat tot ‘s avonds 22 uur open is. In Emmeloord zijn dat er drie, net zoveel als in Rotterdam. Dat is vreemd, want in een stad waar in de haven 24 uur per dag doorgewerkt wordt en waar het uitgaansleven tot diep in de nacht doorgaat verwacht je dat ook de meeste supermarkten tot laat open zijn. Kijk bijvoorbeeld naar Amsterdam, Den Haag of Utrecht waar veel supermarkten wél tot laat open zijn; steden die zich bovendien veel beter laten vergelijken met Rotterdam dan Emmeloord.

Lees verder

Hoe diep kan het ss Rotterdam nog zinken?

Vier jaar geleden stonden duizenden Rotterdammers vol trots langs de kades van de Nieuwe Maas. Het stoomschip Rotterdam, voormalig vlaggeschip van de Holland-Amerika Lijn, kwam terug in haar thuishaven. Voor velen was het een emotioneel moment om La Grande Dame, gebouwd op Heijplaat, na jaren van afwezigheid weer te mogen begroeten. Woningcorporatie Woonbron – eigenaar van 50.000 woningen in de regio Rotterdam – had in 2005 voor 2 miljoen euro het schip van het Havenbedrijf Rotterdam gekocht en zou het voor 6 miljoen euro renoveren zodat het plaats kon bieden voor een hotel, restaurant, het grootste leer-werkbedrijf van Nederland, theater, museum en congreslocatie. Hiermee wilde Woonbron een impuls geven aan de wijk Katendrecht, tot dan toe een van de slechtere wijken van Rotterdam. Het leer-werkbedrijf was een belangrijke opsteker voor Rotterdamse mbo-leerlingen.

Een goede investering zou je denken. Maar het schip zat vol asbest waardoor de verbouwingskosten uit de hand liepen. Woonbron heeft uiteindelijk 256 miljoen euro neer moeten tellen voor de renovatie en kwam in financiële problemen. Toenmalig minister Van der Laan voor Wonen, Wijken en Integratie sommeerde de corporatie een gedegen financiering op te stellen, zodat de financiële contituïteit veilig werd gesteld en verlies van maatschappelijk gebonden vermogen zou worden voorkomen. Daarnaast moest Woonbron het schip verkopen aan een andere partij.

Hennie van der Most, die onlangs de in onbruik geraakte afvalverwerkingsinstallatie in Charlois aankocht om er een pretpark van te maken, toonde interesse in het ss Rotterdam. De hoge vraagprijs en de hoge vaste lasten hielden hem echter tegen. Als van der Most er geen brood in ziet, wie dan wel? Ondertussen is in het jaarverslag van Woonbron over 2011 te lezen dat er opnieuw 50 miljoen euro is afgeschreven op het schip. Hierdoor leed de corporatie een verlies van 41,2 miljoen euro.

In totaal verwacht Woonbron een verlies te maken van 230 miljoen euro op het schip. Bert Wijbenga, topman van Woonbron zegt dat het de afgelopen jaren ook grote winsten heeft gemaakt met hun activiteiten en dat deze kostenpost te dragen is. Maar ruim 230 miljoen euro verliezen betekent uiteraard dat dat niet geïnvesteerd kan worden in de kerntaak van een woningcorporatie: woningen aanbieden aan mensen met een laag inkomen en onderhoud plegen aan de woningen.

Gisteren werd bekend dat er investeerders uit Oman interesse hebben om van het schip een VIP-boot te maken. Uiteraard niet in de Rotterdamse wateren, maar in het zonnige oliestaatje aan de Arabische Zee. Mocht het zover komen, zullen al die duizenden Rotterdammers het ss Rotterdam weer gaan uitzwaaien? Behalve het miljoenenverlies dreigt er nu dus ook maatschappelijk verlies. De gemeente Rotterdam krijgt een braakliggende parkeerplaats (kosten: 6 miljoen euro), de Kaap verliest een belangrijke toeristische trekpleister en bovendien komen de mensen die nu werkzaam zijn op het schip op straat te staan.

Stefan Klingens.

Stefan Klingens woont in Rotterdam en studeert momenteel Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam.

Alarm!

Keer op keer wordt het belang onderstreept van het hebben van (culturele) voorzieningen in een stad. Diverse auteurs zoals Richard Florida (The Rise of the Creative Class, 2002), Gerard Marlet (De aantrekkelijke stad, 2009) en Edward Glaeser (Triumph of the City, 2011) wijzen erop dat meer voorzieningen in een stad de aantrekkelijkheid ervan vergroot. De boekenkast op het Rotterdamse Stadhuis lijkt echter leeg te staan.


Bron: After the Final Curtain

Vorige maand kwam het Economic Development Board Rotterdam (EDBR) in het rapport ‘The Economics of Beauty’ met een vernietigend oordeel over het huidige gemeentelijke beleid omtrent cultuur in Rotterdam. Het bewaken en het verder uitbouwen van de culturele voorzieningen in de stad is van immens belang. Deze voorzieningen hebben, zoals het EDBR stelt “een zeer belangrijke economische functie en zijn onmisbaar in het aantrekken van nieuwe inwoners”. Na het rapport van het EDBR was het vandaag de beurt aan de Atlas voor Gemeenten; wonen in Rotterdam wordt steeds minder aantrekkelijk ten opzichte van plaatsen in de Noordvleugel van de Randstad vanwege onder andere de verschraling op het gebied van cultuur.

De grote bezuinigingen in Rotterdam raken iedereen. Met name in de culturele sector worden rake klappen uitgedeeld en dat heeft zijn weerslag in de hele stad. Musea worden gekort op hun budget of zelfs helemaal weggesaneerd. De muzieksector verdwijnt bijvoorbeeld in rap tempo uit de stad en voorzieningen zoals de skatebaan op de Westblaak worden geconfronteerd met gebrekkig onderhoud. Reden voor RTM XL om aan de alarmbel te trekken!

Volgens Edward Glaeser zijn Westerse steden getransformeerd van productiestad naar consumptiestad. Hoewel we dankzij de auto mobieler zijn geworden en niet meer dicht bij ons werk hoeven te wonen, hebben velen juist de behoefte om dicht bij voorzieningen en plekken zoals cafés,  restaurants, het theater en een levendige binnenstad te willen wonen. Ook de mogelijkheid om in het park of bos te sporten en te recreëren is van groot belang. Steden zijn dan ook aantrekkelijke plekken geworden, met name voor hoogopgeleide (jonge) mensen.

Richard Florida beaamt dat aantrekkelijke steden een verzamelplek zijn van een diversiteit aan (kleinschalige) en continue beschikbare voorzieningen. Hoogopgeleide, creatieve mensen zoeken steeds vaker de stad op.

Maar wat is dan het voordeel van hoogopgeleiden in een stad? Eigenlijk vrij simpel: hoogopgeleide mensen geven doorgaans meer geld uit in bovengenoemde voorzieningen waardoor ze de werkgelegenheid bevorderen. Al die banen in dergelijke voorzieningen zijn juist geschikt voor laagopgeleide mensen. Daarnaast leidt meer inwoners in een compacte stad tot meer ontmoetingen waardoor kennis en creativiteit op straat of in de kroeg gedeeld wordt. Dit verhoogt niet alleen de arbeidsproductiviteit, maar levert ook nieuwe innovaties en nieuwe economische impulsen op waardoor bedrijven eerder geneigd zijn om zich in de desbetreffende stad te vestigen, wat de werkgelegenheid voor de hoogopgeleide bevolking weer bevordert.

In ‘De aantrekkelijke stad’ van Gerard Marlet wordt uitvoerig analyse gedaan naar de factoren die van belang zijn voor een succesvolle stad. Ook daaruit blijkt dat de aanwezigheid van voorzieningen zoals culturele instellingen maar ook parken en goed onderwijs het voor mensen aantrekkelijk maakt om in een stad te wonen. De werkgelegenheid volgt dan vanzelf.

Amsterdam scoort wat betreft voorzieningen erg hoog. Door de grote concentratie van zowel cultuur, horeca als kwalitatief goed onderwijs blijkt Amsterdam een aantrekkelijke plek te zijn. De huizenprijs ligt er dan ook erg hoog aangezien er meer vraag dan aanbod van woonruimte is. Rotterdam heeft als voordeel dat er nog genoeg ruimte in de stad is om woningen te bouwen. Een aantrekkelijke voorraad voorzieningen zou dus geen negatieve invloed uitoefenen op de huizenprijs! Een win-winsituatie dus.

De gemeente Rotterdam heeft echter te maken met een hoog aantal laagopgeleide mensen in de stad en kent een hoge werkloosheid. In tijden van recessie heeft dat zijn prijs. Er moet flink worden bezuinigd om de sociale zekerheid in stand te kunnen houden. De gemeente zet onder andere forse strepen door het cultuurbeleid. Het beleid wat de gemeente echter voert is desastreus. Het EDBR had onlangs al harde kritiek en vandaag kunnen we de resultaten uit de Atlas voor Gemeenten daar bij optellen. De positieve ontwikkeling die de stad heeft doorgemaakt en het betere imago dat in vele jaren moeizaam is opgebouwd loopt hiermee helaas weer averij op en Rotterdam heeft dan ook nog een lange weg te gaan om die aantrekkelijke en duurzame stad te worden die zo ontzettend veel Rotterdammers graag willen zien en waar ze deel van willen uitmaken! “It’s easier to break it than build it correct…”.

De aantrekkelijkheid van de stad wordt voor hoger opgeleide mensen op de proef gesteld. Juist voor de generatie die nu aan het studeren is in de stad moet een aantrekkelijk woonmilieu worden geboden zodat ze na hun studie in de stad willen blijven wonen. De voordelen hiervan zijn al genoemd, meer hoogopgeleide mensen betekent meer bestedingen en meer draagvlak voor voorzieningen, wat direct resulteert in meer werkgelegenheid voor lager opgeleide mensen!

Stefan Klingens.

 

Stefan Klingens woont in Rotterdam en studeert momenteel Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam.